Efendimiz (sav)in huzurunda iki büklüm bekleyen sahabi, bir dizi sual sormak istemektedir. Merhamet ve şefkat menbai ise, ona cesaret veriyor, neyi istersen sor, buyuruyor. O da günlerdir zihninde beklettiği suallerini sırasıyla sormaya başlıyor:


Sahabi: Ya Rasulallah! Ben insanların en alimi olmak istiyorum.
Gül Sultan: Allah’tan en çok korkan, insanların en alimi olur.


Sahabi: İnsanların en zengini olmak istiyorum.
Gül Sultan: Kanaatkar olursan insanların en zengini olursun.


Sahabi: İnsanların en adaletlisi olmak istiyorum.
Gül Sultan: Öyle ise kendin için istediğini başkası için de iste.


Sahabi: Allah’a en yakın kul olmak istiyorum.
Gül Sultan: Allah’ı çok zikret.


Sahabi: İyi hal ve ikram sahibi insan olmak istiyorum.
Gül Sultan: Öyle ise Allah’a ibadet ederken O’nu görür gibi ibadet et.


Sahabi: İmanımın mükemmel olmasını istiyorum.
Gül Sultan: Ahlakını güzelleştir ki imanın kemale ersin.


Sahabi: Allah’a itaatli bir kul olmak istiyorum.
Gül Sultan: O halde farzlarını ihmal etme.


Sahabi: Rabbimin huzuruna günah kirlerinden arınmış olarak olarak çıkmak istiyorum
Gül Sultan: Cünüplük kirinden guslettiğin gibi, günah kirinden de gusletmeyi ihmal etme.


Sahabi: Mahşere giderken yolumun aydınlık olmasını istiyorum.
Gül Sultan: O halde hiç kimseye zulmetme, kalbini kırma.


Sahabi: Rabbimin bana merhametini arzuluyorum.
Gül Sultan: Rabbinin yarattığı insana ve bütün canlılara merhamet eyle.


Sahabi: Günahlarımın azalmasını istiyorum.
Gül Sultan: Öyle ise tevbe ve istiğfarını çoğalt, bir daha yapmama konusunda azimli ol.


Sahabi: Rabbimin rızkımı bol vermesini istiyorum.
Gül Sultan: O halde abdestli çalışmaya devam et.


Sahabi: Ayıplarımın yüzüme vurulmasını istemiyorum.
Gül Sultan: Sen burada kimsenin ayıbını yüzüne vurmazsan, orada da senin ayıbını kimse yüzüne vurmaz.


Sahabi: Günah kirlerinden ruhumu temizlemek istiyorum.
Gül Sultan: Gözyaşını rahmet gibi yağdır, ruhunu temizlemiş olursun.